Ai καινούριο κοσκινάκι μου Τεχνητή νοημοσύνη

 «Δεν είναι η φωτιά επικίνδυνη, είναι η χρήση της»!

 

Δεν γνωρίζω πολλά γράμματα, αλλά για να ασχολούνται τα ΜΜΕ το τελευταίο καιρό με τη τεχνητή νοημοσύνη μάλλον κάτι σημαντικό έρχεται…εγώ θα διατυπώσω σκέψεις κυρίως για τη σχέση των αλγορίθμων με τη φωτογραφία.

Κόκκινη κλωστή δεμένη λοιπόν…

Σε λίγο θα ξεχάσουμε πως ήταν τα ηρωικά χρόνια του ασπρόμαυρου, του σκοτεινού θαλάμου, των χημικών, και των χειροκίνητων φωτογραφικών μηχανών, των αυτοδίδακτων φωτογράφων.

Έχουμε πλέον εκατομμύρια μηχανές άχρηστες και παροπλισμένες. Έχουμε όμως και πλήρως αυτόματες και έξυπνα τηλέφωνα-φωτογραφικές μηχανές εν χρήσει. Αμέτρητες φωτογραφίες κάθε λογής αναρτώνται καθημερινά. Ωστόσο, πραγματικές - καθαρές φωτογραφίες,  απείραχτες δηλαδή, όπως έβγαιναν και βγαίνουν από το φακό της μηχανής (straight photography) όλο και λιγότεροι  τραβάνε. Φωτογραφίζουμε όμως όλοι οι πιστοί όπως μάθαμε για να μπορούμε να ονειρευόμαστε μέσα από το σκόπευτρο με αφορμή πάντα την ορατή πραγματικότητα. Καταγράφουμε το παράδεισο, ή τη κόλαση, όσο γίνεται ποιο πιστά, εν γνώσει μας ότι τίποτα δεν βγαίνει όπως είναι, ειδικά στο ασπρόμαυρο. Φωτογραφίζουμε, γιατί ο λόγος μας δεν επαρκεί για να δείξουμε τι είδαμε στους άλλους. Δείχνουμε λοιπόν εμείς, κι όποιος μπορεί βλέπει!

Δεν με πείθουν οι φτιασιδωμένες- δουλεμένες φωτογραφίες, το λέω και το γράφω συχνά.

Μου αρέσει η ζωγραφική γιατί δεν είναι φωτογραφία.

Μου αρέσει η φωτογραφία γιατί δεν είναι ζωγραφική, και τη προτιμώ.

Προτιμώ τη καθαρή φωτογραφία. Σπάνια «παίζω» με τη Ai και με συνοπτικές διαδικασίες.

Καινούριοι κανόνες, νέοι δρόμοι, νέα προβλήματα.

Καινούριοι νόμοι εφαρμόζονται σε όλο το φάσμα της παραγωγής, της δημιουργίας, των εργασιών:

α): «εύκολα, φτηνά και γρήγορα», και,

β):«το μέγιστο δυνατό κέρδος με το ελάχιστο δυνατό κόστος».

Αυτοί είναι νόμοι που επιβάλλει ο ανταγωνισμός. Απλώνονται όπως ο καρκίνος, χάνονται θέσεις εργασίας, μαυρίζει το μέλλον, κυριαρχούν μηχανές και αλγόριθμοι. Τα βιομηχανικά προϊόντα γίνονται «έξυπνα», ακριβαίνουν, κι αν χαλάσει το τσιπάκι που τα ελέγχει, είναι για πέταμα.

Κάποιες εφαρμογές με τη βοήθεια επεξεργαστών και μηχανών επιταχύνουν αποτελεσματικά τις εργασίες μας όπως εκπαίδευση, συναλλαγές, νέες θέσεις εργασίας. Οι παλιές θέσεις εξαφανίζονται, το έζησα εγώ και πολλοί συνάδελφοί μου.

Οι αισιόδοξοι, δεν βλέπουν πως άνθρωποι μένουν άνεργοι καθώς μηχανές και αλγόριθμοι τους παροπλίζουν. Το ίδιο όμως έγινε με τις παλιές φωτογραφικές, τα φιλμ και τις τυπωμένες φωτογραφίες!

Οι εφαρμογές της τεχνητής νοημοσύνης και τα όσα θα δούμε στα επόμενα χρόνια, αν ζήσουμε, επηρεάζουν σοβαρά και τους δημιουργούς. Αναφορές και ρεπορτάζ στις ειδήσεις, δείχνουν άμεσα, ή έμμεσα, τη διείσδυση της τεχνητής νοημοσύνης και τις επιπτώσεις. Η ενσωμάτωση των επεξεργαστών στις ηλεκτρικές και ηλεκτρονικές συσκευές  επιτάχυνε και αύξησε τα τεχνολογικά άλματα. Λογισμικό και μηχανές όμως, στα πέντε χρόνια θέλουν πέταμα, ίσως ανακύκλωση, που ακούγεται ποιο ευγενικό!

Δεν προλαβαίνουμε να ενημερωθούμε και να συγχρονιστούμε. Ας ξεχάσουμε το κόστος! Οι αγορές όλων μας ανιχνεύονται, τα ευαίσθητα προσωπικά δεδομένα τροφοδοτούν τις μηχανές αναζήτησης αρχικά, και στη συνέχεια;  Έρχονται τα σενάρια συνομωσίας!

Σχετικά με τη τεχνητή νοημοσύνη.

Διακρίνω δυο διαφορετικά επίπεδα αναφορικά με τη δυνατότητα.  

Α) Πρώτο επίπεδο και μέτρια δυνατότητα. Εδώ και μερικά χρόνια με το σχεδιασμό και χρήση αλγορίθμων, η σύγκριση ψηφιακών δεδομένων και η εξαγωγή αποτελέσματος είναι πλέον ρουτίνα που εξαρτάται από τον επεξεργαστή και τη μνήμη της μηχανής.  Βάσεις δεδομένων, υπολογισμοί, στατιστικές, αυτόματη έκθεση (φωτογραφία), φίλτρα, φάρμακα και θεραπείες κλπ.

Β) Δεύτερο επίπεδο και αυξημένη δυνατότητα. Αυτή η νοημοσύνη, κρύβει εκπλήξεις και πρέπει να προκαλεί τρόμο σε κάθε σκεπτόμενο άνθρωπο. Είναι η δυνατότητα σχεδιασμού και χρήσης αλγορίθμων για μια τεχνητή νοημοσύνη που μαθαίνει πλέον μόνη της από τα αποτελέσματα, τα λάθη της, τα δεδομένα που συλλέγει αυτόματα. Γίνεται «αυτοδίδακτη», σαν όλους εμάς τους αυτοδίδακτους, και μας ξεπερνά γιατί δεν έχει αναστολές, φαντασία, αισθήματα.

Η καινούρια αυτή γνώση της μηχανής, πως θα χρησιμοποιηθεί; Από ποιους; Θα μας ζεστάνει η τεχνητή νοημοσύνη; Ή θα μας κάψει;

Η σχέση της Ai με τη φωτογραφία σήμερα.

Σχετικά με τη φωτογραφία και τη τεχνητή νοημοσύνη, αναφέρομαι και στις  αφύσικες από άποψη φωτισμού και χρωμάτων, τις φτιασιδωμένες – εντυπωσιακές, όμορφες κατά την άποψη μερικών, φωτογραφίες, που κατακλύζουν δωρεάν τον ιστό!

Ο καθένας από ανταγωνισμό και μόνο, παίζοντας με τις δυνατότητες του λογισμικού, προσπαθεί να εντυπωσιάσει όπως αυτός νομίζει το θεατή, ή το πελάτη, φτάνοντας στα άκρα.

Και που είναι αυτά τα άκρα; Μα που αλλού; εκεί που τα άφησε ο προηγούμενος! Κάτι σαν τα σκουπίδια στις παραλίες!

Κυριαρχεί το ψέμα και η πλήρης απαξίωση της φωτογραφίας ως μέσου για τη καταγραφή της ορατής πραγματικότητας. Μιλάμε για μια μοναδική δυνατότητα του μέσου που τίθεται πλέον σε ευθεία αμφισβήτηση.

Δίχως την ορατή πραγματικότητα, με τι θα δημιουργήσουμε φωτογραφίες; Και δίχως αυθεντικές-πιστές φωτογραφίες πως θα μάθουμε πως είναι η πραγματικότητα που δεν μπορούμε να πλησιάσουμε, ή να ανασύρουμε από την λήθη και την ιστορία άλλα θέματα;

Θα ξεχάσουμε το πιστότερο, παρά τις αντιξοότητες μέσο; Βλέπω ότι και αρκετά ντοκιμαντέρ τσαλαπατάνε την αισθητική και τη φυσική όψη των πραγμάτων. Μιλάμε για τη χαμένη τιμή της ορατής πραγματικότητας και του κινηματογράφου, μιας ολοκληρωμένης καλής τέχνης που μας παρέδωσε τη γνώση για τη φύση, την ιστορία και το πολιτισμό μας. Αναφέρω ένα ντοκιμαντέρ για να καταλάβετε. Βρείτε τη νεώτερη κόπια του Μαουτχάουζεν, με τη εικονική πραγματικότητα που χρησιμοποιήθηκε για να μας δείξει τι; Δείτε το, και σκεφθείτε…

Αν κάποιοι ντρέπονται να δείξουν τις φωτογραφίες όπως είναι, όπως βγαίνουν από τη μηχανή, έχω την άποψη πως αν οι φωτογραφίες πραγματικά δεν είναι καλές, δεν πρόκειται τίποτα να τις σώσει!

Αν οι φωτογραφίες δεν πείθουν κανένα για αυτό που δείχνουν, τότε προς τι η αυτοματοποιημένη τεχνητή δημιουργία;

Έμαθα πως, αν μια φωτογραφία που τράβηξα δεν ήταν καλή, θα πρέπει να βρω τι ήταν λάθος και να επιδιώξω να τη τραβήξω ξανά  αλλά διαβασμένος.

Δεν είναι εύκολη τέχνη η φωτογραφία, είναι πλέον μια τρομερά δύσκολη καλή τέχνη που εξ αιτίας ακριβώς της υπέρ προσφοράς ευκολιών δυσκολεύει περισσότερο.

Πάμε τώρα στο πλέον ενδιαφέρον σημείο.

Δεν υπάρχει μετατροπή αρχείου δεδομένων (όπως βγαίνει από τον αισθητήρα) σε συμβατό αρχείο  TIFF, ή JPG  που να μην έχει μετατραπεί σε ορατή φωτογραφία με τη χρήση της τεχνητής νοημοσύνης (τύπου Α για ευκολία).

Αυτό γίνεται αναγκαστικά γιατί δεν είμαστε μηχανές να διαβάσουμε το κώδικα, θέλουμε όμως να δούμε φωτογραφίες. Έτσι οι κατασκευαστές μετατρέπουν σε συμβατό (με άλλες μηχανές) ψηφιακό αρχείο τη φωτογραφία. Αλλά όχι αυτό που φωτογραφίσαμε κι όπως βγήκε από τη μηχανή, αλλά αυτό που: α) θα θέλαμε να δούμε καλά φωτογραφημένο, ή β) ως  ιδανική ανάμνηση, η γ) με τα ποιο όμορφα χρώματα, δ) με ειδικά χρώματα σαν κάποιο φιλμ, ή ε) καθόλου χρώματα, άρα ασπρόμαυρο φιλμ.

Είναι γνωστό πως  άλλα χρώματα προτιμά ο συνάδελφος Κινέζος, ο Γιαπωνέζος, ο Γερμανός, ο Αφρικανός, ο Αμερικάνος, ο Ρώσος κλπ.

Αυτή η γνώση, έγινε ψηφιακά δεδομένα που έχουν βγει από έρευνες αγοράς σε μεγάλους πληθυσμούς. Τα δεδομένα έχουν εισαχθεί στους αλγόριθμους μετατροπής, έγιναν εικονική πραγματικότητα, τεχνητή νοημοσύνη.

Στις ψηφιακές φωτογραφικές, ακόμη και στα κινητά τηλέφωνα, θα βρούμε  ειδικές ρυθμίσεις για τη θερμοκρασία χρώματος, την αντίθεση, την ευκρίνεια, το κορεσμό, τα ειδικά φίλτρα κλπ. Έτοιμα ειδικά προγράμματα δηλαδή.

Τίποτα από όλα αυτά δεν υπάρχει στο αρχείο δεδομένων RAW και θα πρέπει ένα προς ένα τα αρχεία αυτά να ανοιχτούν με τον έτοιμο αλγόριθμο που θα δώσει ο κατασκευαστής της φωτογραφικής για να τα μετατρέψει σε φωτογραφίες ο φωτογράφος περνώντας ατέλειωτες ώρες στον υπολογιστή του. Αν λοιπό ο φωτογράφος γνωρίζει πολύ καλά τη τεχνική της φωτογραφίας, κι αν θέλει να επιλέξει την ασπρόμαυρη φωτογραφία εξ αρχής, μπορεί να επιλέξει τον σχετικό αλγόριθμό κατά *.JPEG για να βλέπει άμεσα και να επιβεβαιώνει το αποτέλεσμα στην έγχρωμη οθόνη της φωτογραφικής.

Αυτή τη τεχνητή νοημοσύνη τη δέχομαι.

Ο φωτογράφος εδώ μπορεί να ρυθμίσει τη φωτογραφική του σύμφωνα με την αισθητική του, το θέμα, και το όραμά του, γνωρίζοντας το τελικό αποτέλεσμα όπως έκανε παλιά με το φιλμ, τα φίλτρα, τα χαρτιά και τις εμφανίσεις του.

Κατά τα άλλα, η εφαρμογή της τεχνητής νοημοσύνης από μόνη της δεν είναι σίγουρο ότι θα δώσει καλές φωτογραφίες, ή καλές ζωγραφιές.

Πραγματικές φωτογραφίες, δίχως το μεράκι, την αγάπη και το όραμα του φωτογράφου πίσω από τη μηχανή μη περιμένετε να δείτε.

Αν, λέω αν, ότι είχε να δώσει η φωτογραφία μας το έδωσε, τότε δεν χρειάζεται να ασχοληθεί κανείς στα σοβαρά με αυτή, και αιωνία η μνήμη της!

Η όλη υπόθεση με τις πειραγμένες φωτογραφίες, δεν ξέρω γιατί, μου θυμίζει τη σκηνή στη ταινία « ο καουμπόη του μεσονυχτίου», όπου ο νεαρός επαρχιώτης προσκαλείται να λατρέψει ένα πλαστικό – φωτισμένο τεχνητό ομοίωμα, ένα προσωπικό Χριστό!

Συνήθως (όχι πάντα), ο σύγχρονος ερασιτέχνης φωτογράφος βιάζεται, φωτογραφίζει σε φορμά JPG, χρησιμοποιεί το πρόγραμμα φωτογράφησης Full Auto, η τα έτοιμα ειδικά προγράμματα κατά τη κρίση του. Βασικά θέλει να περνάει καλά, θεωρεί τη φωτογραφία διασκέδαση και τις αναμνηστικές φωτογραφίες δεν τις «ψάχνει» περισσότερο. Συχνά μάλιστα κρατάει λάθος τη φωτογραφική του μηχανή, ή το τηλέφωνο-μηχανή.

Η ανάληψη του  πλήρους ελέγχου της φωτογραφικής μηχανής, και η ευθύνη της έκθεσης χαρακτηρίζει το τεχνίτη και το όραμα του σοβαρού φωτογράφου, που θα επιλέξει το αρχείο RAW.

Ai , και επικαιρότητα.

Επηρεασμένος από τις ειδήσεις, βρήκα πάνω από μια ντουζίνα εφαρμογές, λογισμικό, προγράμματα για υπολογιστές δηλαδή. Άλλα ήταν δωρεάν , άλλα με πληρωμή και κλειδωμένα. Όλα βοηθάνε το φωτογράφο να «αλλάξει τα φώτα» με  φωτογραφίες του. Φόντα, ουρανοί, χρώματα, περιττά αντικείμενα, πρόσωπα, φωτισμοί, κορεσμός, κι ότι άλλο θα χρειαζότανε αρκετές ώρες εργασίας μπροστά σε μια οθόνη, μπορούν να αλλάξουν, Εύκολα, φτηνά, και γρήγορα!

Μονάχα το πώς φωτίζεται το θέμα δεν αλλάζει.  

Χρώμα, φόντο κλπ μπορούν να αλλάξουν! Ο φωτογράφος μπορεί να γίνει «ο νέος θεός της εικόνας της δημιουργίας»!

Όμως είναι άλλο οι έτοιμες -τυποποιημένες ρουτίνες που γνωρίζουμε τι κάνουν, κι άλλο μια εφαρμογή που μαθαίνει συνεχώς από τα λάθη της, ή από τα δεδομένα που θα εισάγει ο άνθρωπος. Δηλαδή, δημιουργίες, ευαίσθητα προσωπικά δεδομένα, φωτογραφίες από προσωπικές στιγμές και αγαπημένα πρόσωπα, κείμενα, εργασίες, έργα τέχνης, ντοκουμέντα.

Μιλάμε για εφαρμογή που μοντάρει «πράγματα» που λογικά δεν υπάρχουν, δεν μπορεί να υπάρχουν στην ορατή πραγματικότητα!

Οι προοπτικές εξ αρχής ήταν τρομακτικές καθώς οι λογική μιας μηχανής δεν επηρεάζεται από συναισθηματισμούς, σκοπιμότητες, οράματα και φαντασία που είναι ειδικά «τεχνικά χαρακτηριστικά» της ανθρώπινης νόησης.

Ήδη έχουμε δει ταινίες επιστημονικής φαντασίας με εμπλοκή του ανθρώπινου γένους με τις μηχανές που μαθαίνουν από τα λάθη τους, σαν και εμάς ένα πράγμα.

Και ερωτώ, εμείς μαθαίνουμε από τα λάθη μας; Κι από πότε;

Σήμερα σχεδόν αποδεχόμαστε τις ευκολίες, τις δυνατότητες, τις εφαρμογές τεχνητής νοημοσύνης, ειδικά στη φωτογραφία,  αλλά δεν έχουμε προετοιμαστεί για ότι μας περιμένει στη γωνία.

Μας έχουν προϊδεάσει όμως διανοούμενοι, φιλόσοφοι, συγγραφείς και σκηνοθέτες, και μη ισχυριστεί κανείς πως δεν μας το είπανε! Τώρα ξυπνάνε και οι φωτογράφοι, και οι ζωγράφοι. Αυτοί κυρίως θίγονται άμεσα από τις έξυπνες μηχανικές ζωγραφικές και εικονογραφικές δυνατότητες που προέκυψαν.

Αναφέρω μερικές ταινίες για να έχω την έξωθεν μαρτυρία:

Α.Ι.: Τεχνητή νοημοσύνη (2001),  Simone (2002), Blade Runner (1982), Μητρόπολις (1927),  Παιχνίδια πολέμου (1983), Elysium (I) (2013), The Matrix (1999), Ex Machina (2015), 2001: A Space Odyssey (1964), Saturn 3, (1980), arrival (2016), Solaris (η ταινία του Ταρκόφσκι), Red planet κλπ.

Πρόκειται για υπέροχες ταινίες έτσι κι αλλιώς.

Επισκευή παλιών φωτογραφιών.

Το θέμα των δυνατοτήτων και των εφαρμογών τεχνητής νοημοσύνης τρομάζει εμάς τους παλιούς φωτογράφους. Ιδιαίτερα φοβίζει τους λάτρεις της πραγματικής και άδολης φωτογραφίας, καθώς είναι το επάγγελμα και η τέχνη μας, η ίδια η ζωή μας. Έχουμε κάτι απύθμενο, καινούριο, που σαν μια μαύρη τρύπα στο διάστημα άρχισε να απορροφά τις φωτογραφίες μας.

Αρχικά το λογισμικό της τεχνητής νοημοσύνης έμαθε το απλούστερο ρετούς και την αποκατάσταση παλιών φωτογραφιών.

Ωστόσο το «σύστημα» μπορεί να απορροφά και οποιαδήποτε φωτογραφία βρίσκει μπροστά του στον ιστό. Και κάθε τι καινούριο τρομάζει γιατί δεν γνωρίζει κανείς πως θα καταλήξει.

Είναι πάντα επίκαιρος ο προβληματισμός αν η φωτιά είναι καλή, ή κακή!

Αν εγώ θυμάμαι - αναγνωρίζω χιλιάδες σημαντικές φωτογραφίες (για δικούς μου λόγους), φαντασθείτε τι μπορεί να «κάνει» μια εφαρμογή που «μελετάει, συγκρίνει, αποθηκεύει και ανασυνθέτει» εικόνες και φωτογραφίες, από άλλες εικόνες (σας τα έλεγα για το imaging).

Οι εικόνες αυτές θα αποκτήσουν τη δική τους «ζωή» αξία και παρουσία, θα αυτονομηθούν. Ήδη εισέβαλαν στη παραγωγή του imaging. Είναι κατανοητό ότι προσπαθούν να τις προβάλλουν ως ισότιμα έργα τέχνης σε εκθέσεις και παρουσιάσεις, κι ας απουσιάζει η υπογραφή «δια χειρός» του δημιουργού, για την ώρα. Έρχεται όμως από πίσω ακόμη μια επιχείρηση τύπου ΑΕ με λογισμικό, έρευνα, εργαζόμενους, εξοπλισμό και βάση δεδομένων που θα τις υπογράψει ! Και όπως όλη η παραγωγή σήμερα, θα υπακούσει στο σύνθημα: «εύκολα, φτηνά και γρήγορα», και επίσης στο : «μέγιστο δυνατό κέρδος με το ελάχιστο δυνατό κόστος».

Τα αποτελέσματα είναι θεαματικά για όποιο δεν έχει υπάρξει καλός φωτογράφος ή ζωγράφος, και είναι αρχή.

Υπήρχαν τεχνίτες την εποχή του φιλμ, που έκαναν αξιόλογα μοντάζ με τυπωμένες φωτογραφίες. Δημιουργούσαν νέα φωτογραφικά έργα τέχνης με παραπομπές στη ζωγραφική εικόνα πλέον ( Laszlo Moholy-Nagi, Umbo, Oskar  Schlemmer, Paul Citroen για παράδειγμα). Ωστόσο ουδεμία σχέση υπάρχει με τα σημερινά ψεύτικα φόντα και χρώματα που βλέπουμε στα δωρεάν φωτογραφικά desktop της Mikrosfot. Είναι όμως και θέμα γούστου!

Σήμερα, για την ώρα, είναι δωρεάν η παροχή κάποιων εφαρμογών για να πείσουν τους φωτογράφους και άλλους πελάτες πως υπάρχει ζωή μετά θάνατο της φωτογραφίας αρχίζοντας από το πορτρέτο. Ταΐζουν τα ψάρια για να τσιμπήσουν!

Αύριο, όλες οι φωτογραφίες θα μπορούν να γίνουν οτιδήποτε; Που θα πάει η αξία της φωτογραφίας ως ντοκουμέντο και ως έργου τέχνης;  Σε ποιο θα ανήκει το αρχείο και οι φωτογραφίες του θανόντος φωτογράφου; Και όσες φωτογραφίες κυκλοφορούν και θα κυκλοφορήσουν στον ιστό; Μήπως έχουν κάποιο δίκιο αυτοί που καταστρέφουν οριστικά και αμετάκλητα ένα εικαστικό έργο, ή το φωτογραφικό τους αρχείο;

Στον αντίποδα της Ai,, το πιστοποιητικό καταστροφής τι θέλει να αποδείξει;

Ουδείς μπορεί να προβλέψει με τι ακριβώς θα ομοιάζει η ανασυντεθειμένη πραγματικότητα!

Οι περισσότεροι που φωτογράφησαν την ορατή πραγματικότητα όσο πειστικότερα μπόρεσαν, αργά, ή γρήγορα θα αποδημήσουν.

Με τη γνωστή Κασσάνδρα δεν ομοιάζω, αμφιβάλω όμως για όσα μου σερβίρουν ως καλά και ωραία! Είναι και αυτό το «περί βεβαιότητας» του Βιτγκενστάιν, που με κάνει άνω-κάτω.

Μήπως η εικονική πραγματικότητα VR (virtual reality) δεν είναι τίποτα άλλο από το θρίαμβο της εικόνας επί μιας πραγματικότητας που δεν την αντέχουμε;

Η νέα πραγματικότητα της φωτογραφικής εικόνας, έτσι κι αλλιώς αντικαθιστά με το χρόνο την ορατή πραγματικότητα και τη τόσο εύθραυστη φωτιστικά ασπρόμαυρη φόρμα της. Η τεχνητή νοημοσύνη  ήδη μπορεί να ζωγραφίσει, ή να αναπλάσει φωτογραφικές εικόνες με 16.777.216 χρώματα. Πόσοι όμως από εμάς μπορούν να τα ξεχωρίσουν;

Δεν θα ήθελα να δω τη φωτογραφική τέχνη να χάνει την αυθεντικότητα, ένα από τα λίγα προικιά που της απόμειναν.

Επίλογος.

Δεν είμαι σοφός για να ξέρω τι είναι σημαντικό και τι όχι, γνωρίζω όμως πως υποχρεωτικά και δια νόμου, κάπου καταγράφονται τα πάντα από τους παρόχους στον ιστό και στα κινητά για λόγους ασφάλειας μετά τη καταστροφή των δίδυμων πύργων. Και να που 3/02/2023 για πρώτη φορά (δήθεν;) δυο  τεράστια μπαλόνια ελεγχόμενα από τεχνητή νοημοσύνη, πετάνε σε μεγάλο ύψος πάνω από μια Ήπειρο. Για ποιο λόγο; Ξέφυγαν; Ή σκόπιμα; Και δεν είναι η πρώτη φορά. Σύμφωνα με ανάρτηση στο WWW, κατά το 2^ο παγκόσμιο πόλεμο αερόστατα οπλισμένα με βόμβες έφτασαν  από την Ιαπωνία στις USA.

Και η ιστορία θα συνεχίζεται…  

 

Γιάννης Γλυνός

4^η  Φλεβάρη 2023