Πέμπτη, 9 Φεβρουαρίου 2012

Πήραμε τη ζωή μας λάθος


Κάνει κρύο, και βροχή,
και παντρεύονται οι φτωχοί,
κάνουν, δυο παιδιά το μήνα!
και τα βάζουν στη κοφίνα,
και ψοφάνε από τη πείνα!


Μας λέγανε κάντε παιδιά γιατί χανόμαστε!
Τώρα, τα παιδιά μας είναι άνεργα, μας κάνουν παρέα,
δεν έχουν που να πάνε.
Τα κοιτάμε και βουρκώνουμε, προσπαθούμε να μη το δείχνουμε.
Και αυτά τα παιδιά πλέον δεν κάνουν όνειρα.


Ο καραγκιόζης, παραλίγο βεζίρης!


Συσκέψεις και διασκέψεις= μπαλάκι και πινγκ-πονγκ.
Τα ΜΜΕ βουτάνε σαν τα σκυλιά τα κόκαλα, και τρέχουν.
Για να μη πτωχεύσει το κράτος, πρέπει να πτωχεύσουμε όλοι,
και περισσότερο από όλους; οι φτωχοί!


Τόσα χρόνια φιλάγαμε κτήματα, χωράφια, αμπέλια, ελιές, ακίνητα, ο 
καθένας ότι είχε από τους γονείς του, ή απόκτησε με κόπο.
Τα κρατούσαμε για τα γεράματα, για να τα βρουν τα παιδιά μας.
Τώρα; 
Τώρα δεν έχουμε να πληρώσουμε τους φόρους για να τα κρατήσουμε.




Ποιος έζησε τελικά λάθος; αυτός που τα "έφαγε" και τα χάρηκε  όσο 
πρόλαβε; 
ή μήπως αυτός που τα βάστηξε και έζησε στερημένα για να τα βρούνε οι δανειστές;
Άραγε, ο τζίτζικας είχε δίκιο, κι ο μέρμηγκας το λάθος;
Το ερώτημα είναι καίριο. 
Αν δεν απαντηθεί τώρα, σε λίγο δεν θα έχει κανένα νόημα!




Το θέμα είναι πως θα βγάλουμε κι αυτό το χειμώνα, και τον επόμενο, 
και τον επόμενο από τον επόμενο, μόνο και μόνο όμως για να 
πληρώνουμε τους τόκους.
Θαρρώ πως μόνο για αυτό δεν θα μας αφήσουν να πεθάνουμε από το κρύο 
και τη πείνα.
Τώρα τι θα γίνει αν τα χάσουμε όλα; Άσχημα τα πράγματα!


Αν όμως αυτό λέγεται ζωή, τότε πήραμε τη ζωή μας λάθος.